Budynek, w którym dziś mieści się DSH, był niegdyś warszawską siedzibą Banku Cukrownictwa. Został wzniesiony w latach 1932-33 dla poznańskiej spółki, eksploatującej wówczas sąsiedni hotel „Bristol". Twórcą projektu budynku był Antoni Aleksander Jawornicki (1886-1950), który zaprojektował również wnętrza hotelu "Bristol". Za wystrój wnętrz gmachu przy ul. Karowej 20 odpowiadał Juliusz Nagórski (1887-1944). Nagórski podczas okupacji nawiązał współpracę z Niemcami, był m.in. współautorem przebudowy Pałacu Namiestnikowskiego na Deutsches Haus, za co został ogłoszony kolaborantem i okryty infamią na łamach Biuletynu Informacyjnego Polskiego Państwa Podziemnego w 1941.
Nazwa ulicy Karowej prawdopodobnie pochodzi od wozów straży ogniowej zwanych „karami", które tędy często przejeżdzały wywożąc z miasta śmieci nad Wisłę.
Od strony Krakowskiego Przedmieścia Karową odgradzała ozdobna brama.
